Chronologicznie pierwszym środkiem sprawnej wymiany handlowej uwzględniającej interesy wszystkich uczestników nią postaci był rzeczywiście zwany pieniądz pierwotny

Od gdy mężczyźni w efektu postępu cywilizacyjnego zaczęli robić dobra materialne i handlować nimi potrzebnym było pojawienie się uniwersalnego środka wymiany dóbr, umożliwiającego prostą realizację przeróżnych sprzedaży w porządek bardziej serio i właściwy od barteru. Tak pojawił się pieniądz. 

Chronologicznie pierwszym środkiem sprawnej wymiany handlowej uwzględniającej interesy każdych zainteresowanych nią okolic istniał oczywiście zwany pieniądz pierwotny, czyli stosunkowo trwałe i podzielne dobra konsumpcyjne o ceny na końcu dużej plus stałej, by pełnić funkcję pośrednika. Towarem takim była nawet sól, choć stosowano do tego i cennych futer czy zboża. Niestety, wszystek z ostatnich artykułów tworzył swoje właściwości – futra były za mało podzielne (ale co komu po kilku centymetrach kwadratowych futra?) a żyto w relacji od chwile roku zmieniało swoją wartość. Efektem niedostatków tych zabiegów komunikacje było zastosowanie metali. Ich stabilność i podzielność pokazała się być pierwsza dla dalszego ciągu pieniądza.

Głównym problemem, z jakim musieli zmierzyć się pierwsi handlarze podający się metalami jako środkiem płatniczym był zabieg ujednoliconego systemu wartości i wag. Dawało to częsty duże różnicy pomiędzy krajami lub nawet miastami jednej prowincji. Problematyczny istniał ponad transport ciężkich sztab czy brył kruszców. Rozwiązaniem było się dzielenie sztab do budowie kulek, które później, jako uznanie ich rzeczywistej wartości, zaczęto opatrywać pieczęciami władców. Tak powstały monety. Stanowiły one początkowo wykonywane ze stopów różnych metali, z czasem system ten wyewoluował w stronę użytkowania monet dobrych z pewnego metalu, najczęściej miła i srebra.

Powszechnie za twórców monet przyjmuje się Fenicjan, starożytny lud kupiecki rosnący w basenie Morza Śródziemnego. Dzięki dużemu porozumieniu miast – Tyru, Sydonu, Byblos, Kartaginy, Tangeru, Malaki, Melitty także oryginalnych – udało im się stworzyć system wymiany handlowej ze całymi państwami ówczesnego świata oparty na pieniądzu oraz dostarczający olbrzymie dochody. Jednak najnowsze badania pokazują, że ważne monety stworzyły ludy greckie. Świadczy to znalezisko bryłki z elektrum (stopu przyjemna oraz srebra) z VII wieku p.n.e. wynikającej z Efezu. Z tego samego okresu pochodzą artefakty z Lidii i Argolidy. Nie poprawia to zawsze faktu, że Fenicjanie rozpowszechnili pieniądz i wynaleziony przez siebie alfabet fonetyczny w ubiegłym świecie dodatkowo w współczesny możliwość złożyli podwaliny pod późniejszy rozwój cywilizacji oparty o słowo zapisywane i pieniądz. Na przeciwległym końcu świata – w Chinach – pieniądz metalowy zastąpił muszelki karui w IV wieku p.n.e.

Rozwój pieniądza nastąpił bardzo łatwo. Dzięki niebywale rozwiniętej sieci handlowej Fenicjan wynalazek ten rozpowszechnił się na całkowitym świecie natomiast stanowił ciągle rozwijany. Jednocześnie pieniądz zaczął służyć nie tylko funkcję płatniczą, a jeszcze bronił się symbolem władzy i powodowania poczucia wspólnoty państwowej dzięki wybijanym na nim podobiznom rządzących. Wykazałoby się także, iż istnieje wspaniałym sposobem udzielania pożyczek.

Średniowiecze było stanem szybkiego rozwoju handlu i metod bicia monet. Prawo produkcji pieniędzy stawało się regalium władcy, chociaż bywało, że udostępniano je np. duchowieństwu. Gwałtowny rozwój, wielka kwotę podmiotów wytwarzających monety, łatwość ich podrobienia oraz manipulacje przy budowie kruszcu spowodowały, że trudno było nawiązać uczciwą wymianę handlową. Wtedy toż zaczęli pojawiać się w Europie kupcy pieniądza, oferujący usługi wymiany walut. Z serii problem przewozu bogactw niebezpiecznymi drogami średniowiecznego świata rozwiązali złotnicy i ważni bankierzy w normalny sposób – dzięki sieci wzajemnych powiązań zapewnili naszym użytkownikom wpłacenie pieniędzy kruszcowych obok siebie i zrealizowanie ich gdziekolwiek indziej dzięki wystawionemu kwitowi depozytowemu. Pierwszy bank stanął w Wenecji w 1156 r., rozpoczynając rozwój zinstytucjonalizowanej gałęzi usług fizycznych i kredytowych w średniowiecznej Europie.

W ostatnim jednym czasie pieniądz i kredyt stawały się obiektem refleksji filozoficznej. Święty Tomasz z Akwinu dopuścił zabieranie się handlem i pożyczką przez chrześcijan, pod warunkiem uzyskiwania dużego zysku, przez co widział taki efekt, który nie rujnuje klienta. W kolejnych wiekach kolejni myśliciele – filozofowie, politycy i ekonomiści – będą rozważać wszelkie aspekty funkcjonowania pieniądza w świecie. Do największych przejdzie Mikołaj Kopernik, który w XVI w. w Bitwie o daniu monety sformułuje prawo psucia pieniądza.

Około X wieku w Chinach pojawił się pierwszy banknot, oraz w Europie stało się to dopiero w XVII wieku. Wprowadzenie pieniądza papierowego było bezpośrednim wynikiem wydawania przez złotników i bankierów kwitów depozytowych i częstego ich użytkowania do wzajemnych rozliczeń z racji większej wygody podawania się nimi. Państwa zaakceptowały oficjalnie ideę pieniądza białego i zarezerwowały sobie wyłączne podstawa do jego pracy. Pieniądz papierowy pozbawiony poparcia w kruszcu umożliwia elastyczne kreowanie polityki finansowej państwa, co w jednych okolicznościach, może spowodować do krachu, którego najdoskonalszymi modelami są wielkie kryzysy okresu międzywojennego – hiperinflacja w Republice Weimarskiej 1918-1924 czy Czarny Wtorek 29 października 1929 r. na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Powstanie Internetu umożliwiło przeniesienie operacji finansowych do świata wirtualnego. Upowszechnienie dojazdu do wszechświatowej sieci pozwalało na kontrolowanie konta bankowego każdemu człowiekowi, który zawarł umowę na taką pomoc ze znajomym bankiem. Efektem tegoż było dodatkowo wprowadzenie do powszechnego użytku kart płatniczych, nazywanych więcej pieniądzem plastykowym. Ciekawostką są płatności SMS, szczególnie popularne w Afryce. Ostatnio coraz prężnie kształtuje się rynek bankowości mobilnej, realizowanej z urządzeń przenośnych z wstępem do Internetu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *